ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ

Όταν όλα μοιάζουν βαριά: μια υπενθύμιση ότι δεν είσαι μόνος.Υπάρχουν μέρες που ξυπνάς και νιώθεις πως όλα είναι πιο δύσκολα απ' όσο αντέχεις. Που το βάρος δεν είναι μόνο εξωτερικό – δουλειά, υποχρεώσεις, προβλήματα – αλλά και εσωτερικό. Σκέψεις που σε κουράζουν, φόβοι που δεν λέγονται, μια αίσθηση ότι κάτι μέσα σου έχει κουραστεί να προσπαθεί.Αν βρίσκεσαι σε τέτοια φάση, θέλω να σου πω κάτι απλό και αληθινό: δεν είσαι αδύναμος. Είσαι άνθρωπος. Και το ότι συνεχίζεις, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν βαριά, είναι ήδη δύναμη.Δεν χρειάζεται να είσαι πάντα καλά. Δεν χρειάζεται να είσαι πάντα αισιόδοξος. Δεν χρειάζεται να έχεις απαντήσεις για όλα. Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή που ο ρόλος μας δεν είναι να "λάμψουμε", αλλά να αντέξουμε. Να κρατηθούμε. Να αναπνεύσουμε άλλη μία μέρα.Οι δυσκολίες δεν είναι σημάδι αποτυχίας. Είναι κομμάτι της διαδρομής. Κανείς δεν χτίζει κάτι αληθινό χωρίς να περάσει από σημεία αβεβαιότητας, απώλειας, φόβου. Κανείς δεν ωριμάζει χωρίς να ραγίσει λίγο. Κανείς δεν μαθαίνει ποιος είναι, αν δεν βρεθεί κάποτε μπροστά στο "δεν μπορώ άλλο".Αλλά μπορείς. Όχι επειδή είσαι υπεράνθρωπος. Αλλά επειδή μέσα σου υπάρχει κάτι που δεν έχει σβήσει. Μια σπίθα. Μια επιθυμία για ζωή, για νόημα, για κάτι καλύτερο. Μπορεί να είναι μικρή τώρα. Μπορεί να τρεμοπαίζει. Όμως υπάρχει. Και όσο υπάρχει, υπάρχει δρόμος.Δεν χρειάζεται να κάνεις άλματα. Κάνε μικρά βήματα. Ένα πρωινό που σηκώνεσαι. Ένα ποτήρι νερό. Ένα μήνυμα σε κάποιον που εμπιστεύεσαι. Μια βόλτα. Μια ανάσα. Μην υποτιμάς τις μικρές κινήσεις. Αυτές είναι που κρατούν όρθιους τους ανθρώπους στις πιο δύσκολες φάσεις.Μη συγκρίνεις τον αγώνα σου με των άλλων. Ο καθένας κουβαλά διαφορετικό βάρος. Αυτό που για κάποιον είναι εύκολο, για σένα μπορεί να είναι βουνό. Και αυτό δεν σε μειώνει. Σε κάνει μοναδικό.Κάποια στιγμή, ίσως όχι σήμερα, ίσως όχι αύριο, θα κοιτάξεις πίσω και θα καταλάβεις πόσο γενναίος ήσουν χωρίς καν να το συνειδητοποιείς. Θα δεις ότι άντεξες πράγματα που κάποτε νόμιζες αδύνατα. Και τότε θα ξέρεις: δεν ήσουν ποτέ τόσο αδύναμος όσο φοβόσουν.Μέχρι τότε, κράτα αυτό: δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος. Αρκεί να μείνεις. Να συνεχίσεις. Να δώσεις στον εαυτό σου λίγο χρόνο. Η ζωή έχει έναν παράξενο τρόπο να ανοίγει δρόμους εκεί που τώρα βλέπεις μόνο τοίχους.Και εσύ αξίζεις να δεις τι υπάρχει μετά.