Η ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΣΚΟΥΠΑ ΠΟΥ ''ΚΑΤΑΠΙΕ'' ΤΟ ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙ

Καθάριζα το υπνοδωμάτιο όταν άκουσα μέσα στην ηλεκτρική σκούπα ένα απότομο «κλικ».
Σταμάτησα.
Αυτός ο ήχος δεν ήταν ψίχουλο. Τα ψίχουλα φεύγουν αθόρυβα και με αξιοπρέπεια. Αυτό ήταν κάτι μεταλλικό και σημαντικό.
Άγγιξα τα αυτιά μου.
Έλειπε το ένα σκουλαρίκι.

Κοίταξα τη σκούπα. Η σκούπα κοίταζε μπροστά, όσο μπορεί να κοιτάζει μια ηλεκτρική συσκευή που μόλις έχει καταπιεί περιουσία.
Άνοιξα τον κάδο. Μπροστά μου εμφανίστηκε όλη η πρόσφατη ιστορία του σπιτιού: σκόνη, τρίχες, ψίχουλα και κάτι που ίσως κάποτε ήταν φύλλο βασιλικού.
Φόρεσα γάντια και άπλωσα εφημερίδες στο πάτωμα. Σε λίγα λεπτά το υπνοδωμάτιο είχε μετατραπεί σε αρχαιολογικό χώρο και εγώ σε ερευνήτρια χαμένου πολιτισμού.
Κοσκίνισα προσεκτικά το περιεχόμενο. Βρήκα δύο κέρματα, ένα κουμπί και ένα μικρό πλαστικό αντικείμενο άγνωστης προέλευσης. Βρήκα ακόμη και ένα λαστιχάκι μαλλιών που έψαχνα από τον χειμώνα.
Σκουλαρίκι πουθενά.

Άναψα τον φακό του κινητού και εξέτασα τον σωλήνα. Τον ανακίνησα απαλά.
Ακούστηκε ξανά το «κλικ».
Έβαλα το χέρι βαθύτερα και άγγιξα κάτι μικρό. Το τράβηξα θριαμβευτικά.
Ήταν ένα ξερό μακαρονάκι.
Συνέχισα μέχρι που, μέσα σε μια γωνία του φίλτρου, είδα επιτέλους μια μικρή λάμψη.
Το σκουλαρίκι είχε βρεθεί.
Το καθάρισα, το απολύμανα και το φόρεσα ξανά με συγκίνηση. Μετά κοίταξα το βουνό της σκόνης που έπρεπε να μαζέψω.

Πήρα την ηλεκτρική σκούπα.
Ύστερα το ξανασκέφτηκα.
Μία ανασκαφή την ημέρα είναι αρκετή.